در طول دهه های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ سطح اتوماسیون شروع به افزایش برای مونتاژ PCB برای تخته های مورد استفاده در انواع تجهیزات کرد. استفاده از اجزای سنتی با منجر برای مونتاژ PCB آسان ثابت نشد. مقاومت ها و کاپیتول ها نیاز به داشتن سرنخ های خود از پیش تشکیل شده داشتند تا از طریق سوراخ ها جا شوند و حتی مدارهای یکپارچه نیاز داشتند که سرنخ های خود را دقیقاً به زمین مناسب تنظیم کنند تا به راحتی از طریق سوراخ ها قرار گیرند.
این رویکرد همیشه ثابت دشوار به عنوان منجر اغلب از دست رفته سوراخ به عنوان تحمل مورد نیاز برای اطمینان از آنها دقیقا از طریق سوراخ نصب شده بسیار تنگ بود. در نتیجه مداخله اپراتور اغلب مورد نیاز بود برای حل و فصل مسائل از اجزای مناسب مناسب نیست و متوقف کردن ماشین آلات. این کار روند مونتاژ PCB را کند کرد و هزینه ها را به طور قابل ملاحظه ای افزایش داد.
برای مونتاژ PCB در واقع بدون نیاز به جزء منجر به عبور از هیئت مدیره وجود دارد. در عوض آن را کاملا کافی است برای قطعات به طور مستقیم به هیئت مدیره فروخته می شود. در نتیجه فناوری کوه سطحی، SMT به دنیا آمد و استفاده از اجزای SMT با دیده شدن و تحقق مزایای آن ها بسیار سریع افزایش یافت.
امروزه تکنولوژی کوه سطحی تکنولوژی اصلی مورد استفاده برای مونتاژ PCB در داخل ساخت الکترونیک است. اجزای SMT قادر به ساخته شدن بسیار کوچک هستند، و انواع ممکن است در میلیاردها نفر خود، به ویژه کپسول های SMT و مقاومت های SMT مورد استفاده قرار گیرند.
