اتصالات لحیم کاری بد که نیاز به لمس کردن دارند موضوعی پیچیده است. اول از همه ، باید قضاوت كنیم كه این امر به دلیل طراحی ضعیف ، روش جوشكاری بد ، مواد لحیمكشی بد ، پیش تصفیه نادرست یا تجهیزات نامناسب ایجاد می شود. علاوه بر این ، استانداردهای فنی و بازرسی غالباً منجر به لمس غیر ضروری می شوند ، اما از آنجا که عملکرد لحیم کاری و استانداردهای کیفیت مورد نیاز هر صنعت الکترونیکی متفاوت است ، در بحث ما لحاظ نمی شوند ، در واقع بسیاری از اتصالات لحیم کاری که بد محسوب می شوند ، هستند. ، در واقع خوب هستند با این حال ، بسیاری از استانداردهای بازرسی شناخته شده وجود دارد ، که به اشتباه بر زیبایی اتصالات لحیم کاری تأکید می کنند و عملکرد آنها را نادیده می گیرند ، در نتیجه منجر به هزینه لمسی بسیار زیاد و غیر منطقی در این صنعت می شوند. به یاد داشته باشید که تاچ کردن همیشه کیفیت را بهبود نمی بخشد.
در اینجا ، ما فرض می کنیم که هیچ مشکلی در طراحی PCB ، مواد لحیم کاری انتخاب شده و قبل از درمان قبل از لحیم کاری وجود ندارد و فقط در مورد مشکلات فنی در طی فرآیند لحیم کاری بحث می کنیم. مشکلات ویژه در مورد لحیم کاری و راه حل های پیشنهادی در این دوره مورد بحث قرار خواهد گرفت. در حالی که ممکن است بسیاری از مشکلات لحیم کاری عود کند ، مشکلات پیش روی هر شرکت الکترونیکی هنوز دقیقاً یکسان نیست ، بنابراین به اصطلاح جواب استاندارد وجود نخواهد داشت. در اینجا ما سالها تجربه را برای مرجع مشتریان ارائه می دهیم ، اما کاربران هنوز هم باید مشکلات فردی را بطور مناسب درمان کنند.
طرح کلی فریاد مشکلی هنگام بروز مشکل ، اولین چیزی که باید بررسی شود شرایط اساسی فرایند تولید است. ما آنها را به عنوان سه عامل زیر خلاصه می کنیم.
1. 1 مواد بد
این مواد شامل مواد شیمیایی برای لحیم کاری مانند شار ، روغن ، قلع ، مواد تمیز کننده و مواد پوششی PCB مانند رزین ضد اکسیداسیون ، ماسک لحیم کاری موقت یا دائمی و جوهر چاپ می باشد.
1.2 اتصالات لحیم کاری بد
این شامل تمام سطح اتصالات لحیم کاری می شود ، مانند قطعات (از جمله قطعات با سطح پیوندی / قطعات SMT) ، PCB و PTH های الکتروپلیت و غیره باید مورد توجه قرار گیرد.
1.3 تجهیزات نامناسب
اینها شامل ماشینهای نادرست ، تجهیزات و نگهداری و همچنین عوامل بیرونی مانند دما ، سرعت و زاویه تسمه نقاله و همچنین عمق غوطه وری و غیره می باشد که متغیرهایی هستند که مستقیماً مربوط به ماشین هستند. علاوه بر این ، تهویه ، فشار هوا ، ولتاژ و عوامل بیشتری باید مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرند. هر مشکلی به روش خودش متفاوت است و نباید زیر یک سر آن ریخته شود. در زیر مجموعه ای از مراحل استاندارد بازرسی وجود دارد که می تواند به شما در یافتن علت اصلی کمک کند.
مرحله 1: هنگام لحیم کاری ، کوچکترین متغیر باید ماشین ها باشند ، بنابراین اولین مورد بررسی آنهاست. به منظور تحقق صحت چک ، از ابزارهای الکترونیکی مستقل می توان به عنوان کمکی مانند دماسنج برای تشخیص دما و چند متر برای کالیبراسیون دقیق پارامترها استفاده کرد. سعی کنید مناسب ترین شرایط کار را از عملیات و سوابق واقعی دریابید. توجه: در هر صورت ، به تنظیم تجهیزات برای رفع مشکلات لحیم کاری موقت بستگی ندارد زیرا چنین تنظیماتی ممکن است منجر به مشکلات بزرگتری شود.
مرحله 2: تمام مواد لحیم کاری مانند گرانش خاص شار ، شفافیت ، رنگ ، محتوای یون و خلوص آلیاژ سرب قلع را بررسی کنید. این یک کار مداوم است که با بازرسی منظم و نمونه گیری تصادفی همراه است. همه اینها برای اطمینان از کیفیت آنها مفید هستند.
مرحله 3: اتصالات لحیم کاری ضعیف PCB و اجزای سازنده بزرگترین عامل ایجاد مشکلات لحیم کاری است. برای بررسی مشکل لحیم کاری PCB ، ابتدا باید متغیرهای دیگری که ممکن است رخ دهد را برطرف یا جدا کنیم و سپس یکی یکی آنها را مورد بحث قرار دهیم. به عنوان مثال ، در صورت بروز نقص لحیم کاری در پین ها ، ابتدا متغیرهای دیگر باید قفل شوند و فقط می توان آن پین ها را با نقص لحیم کاری کاملاً مقایسه و تجزیه و تحلیل کرد. از طریق این روش ردیابی ، منبع مشکل به زودی مشخص خواهد شد.
مرحله 4: کیفیت PTH ها ، مشت زدن ، حفاری و سایر نقایص را بررسی کنید. ما ممکن است از تجهیزات تقویت کننده استفاده کنیم تا ببینیم سطح PTH صاف ، تمیز است یا ناخالصی ها یا شکستگی دیگری دارد یا ضخامت لایه آبکاری استاندارد است یا خیر. در فرآیند ردیابی مشکلات لحیم کاری ، اصل و مفهوم باید صحیح باشد. بعلاوه مراحل بسیار مهم است. چگونگی کشف مشکل به طور موثر با مقایسه و تجزیه و تحلیل بزرگترین مشکل برای مهندسان الکترونیک است.
