دوربین CCD هر نوع دوربین دیجیتالی با سنسور تصویر دستگاه شارژ همراه (CCD) است. این شامل اکثریت قریب به اتفاق دوربینهای عکاسی مصرف کننده و حرفه ای ، دوربین های فیلمبرداری ، دوربین های امنیتی ، دوربین های تلفن همراه و دوربین های پزشکی است. CCD ها بسیار کارآمد هستند و برخلاف فیلم عکاسی که فقط به حدود دو درصد از نور حادثه پاسخ می دهد ، تقریباً 70 درصد از نور حوادث را ضبط می کنند. CCD ها همچنین به نور مادون قرمز حساس هستند ، که باعث می شود آنها برای دوربین های دید در شب و کاربردهای نجومی ایده آل باشند. در حالی که بعضی از دوربین ها از یک سنسور تصویر نیمه هادی اکسید فلزی (CMOS) مکمل استفاده می کنند ، CCD رایج ترین نوع است.
بیشتر دوربین های CCD برای جمع آوری داده های تصویری از یک دستگاه همراه با یک بار شارژ استفاده می کنند ، چه این دوربین برای کارکرد رنگی یا مادون قرمز طراحی شده است. در این حالت ، نور از طریق لنز وارد می شود ، فیلتر شده و سپس بر روی سطح یک آرایه حسگر تصویر فوتوالکتریک متمرکز می شود. بسیاری از دوربین های فیلمبرداری حرفه ای ، معروف به دوربین های "سه-CCD" یا "سه تراشه" ، حاوی سه آرایه CCD هستند. با این کار ، نور ورودی توسط یک منشور اجزای قرمز ، سبز و آبی آن تقسیم می شود که هرکدام روی سنسور CCD خود متمرکز شده اند. این باعث جدایی رنگ می شود و حساسیت به نور را افزایش می دهد ، در نتیجه سایه رنگ دقیق تر به طور کلی و جزئیات بیشتر در شرایط کم نور است.
دستگاه های فکس ، اسکنر و انواع دیگر دوربین های اسکن خطی از یک سنسور تصویر یک بعدی CCD برای جمع آوری داده ها استفاده می کنند ، یا حسگر یا جسم در حال اسکن را به منظور ضبط کل تصویر استفاده می کنند. هر نوع دیگر از دوربین CCD از یک ماتریس منطقه دو بعدی ثابت استفاده می کند. سنسور CCD مجموعه ای از خازن های فوتو اکتیو همراه است که بر اساس شدت ، مدت و طول موج نور بر روی آنها شارژ می شود. پس از قرار گرفتن در معرض تصویر ، کنترلر سنسور بار هر خازن را به همسایه خود در آرایه تغییر می دهد. این یک اثر موج دار را در کل ماتریس ایجاد می کند و آخرین مجموعه اتهامات را به دیجیتایزر جداگانه منتقل می کند. این دیجیتایزر آنها را به مقادیر عددی تبدیل می کند تا در حافظه دوربین ذخیره شوند.
